Door Frank Een hardloopwedstrijd, in je eigen stad en ook nog eens voor het goede doel. Wat wil je nog meer? Een beetje knap weer. Check. Een mooie route. Double check. Goed georganiseerd. Checkerdecheck. Niets staat dus een mooie dag in de weg. Hooguit ikzelf…
Ik sluit namelijk met deze wedstrijd mijn vijf wekende durende herstelschema na de Kustmarathon af. Ik heb me hier voorbeeldig aan gehouden, al zeg ik het zelf. Over de laatste lange duurloop van dit schema schrijft de auteur het volgende: “You don’t need to race flat out. Particularly if your end-of-the-tunnel race chosen is a half marathon, you might want to simply “run” the distance rather than “race” the distance. That means, picking a pace much slower than your fitness level at this point would dictate.”
Die laatste lange duurloop heb ik dus vandaag en ik heb gekozen voor een halve marathon. Iedereen die mijn verslag van de Kustmarathon 2024 heeft gelezen begint zich nu achter de oren te krabben. Me aan een, met mezelf afgesproken, verstandig tempo houden is niet bepaald mijn sterkste punt. Maar dat is natuurlijk wel een must als ik echt langere afstanden wil gaan lopen. Zeker als dat ook nog eens over meerdere dagen is. Dus ik ga me er vandaag aan houden. Echt.
Omslagfoto: Dick Gijsbertsen.
So far so good
De verstandige beslissingen beginnen al in het startvak. Ik ga ergens halverwege staan en een beetje aan de kant zodat ik niemand in de weg loop. Ik kom een aantal andere langeafstandlopers van AV Gouda tegen in het vak. Iedereen schuift op naar voren. Ik wens ze succes en blijf staan. Braaf.
Het startschot gaat en we vertrekken. Het doeltempo zit ergens tussen de 5:20 en 5:40 min/km. Ik schiet er meteen onder, wat vaak het geval is bij de start, maar niet teveel: 5:00. Ik besluit het even aan te kijken want het voelt comfortabel. Ik word door aardig wat mensen ingehaald en laat ze lekker gaan. Ik hobbel op mijn gemak de Goudse binnenstad uit richting de Reeuwijkse plassen waar we vandaag omheen gaan lopen.
De weersomstandigheden zijn top: niet te warm, niet te koud, halfbewolkt en droog. Mijn windstopper gaat al vrij snel uit en ik loop verder in mijn korte broek en dunne T-shirt. Niet slecht voor begin november. Het tempo van 5:00 voelt nog steeds lekker en ik besluit om dit aan te houden. Het lopersveld begint zich wat te verspreiden en er is alle ruimte om lekker je eigen tempo te lopen.
Ik spreek met mezelf af om vanaf halverwege de wedstrijd het tempo wat op te voeren. Als het goed gaat. Vanaf een kilometer of 8 begin ik al wat te smokkelen. Gelukkig heb ik het excuus dat rekenen nooit mijn sterkste punt is geweest. Ik zit nu rond de 4:55. Ik haal telkens wat mensen in en dat voelt, uiteraard, goed. Te goed. Het smaakt naar meer. Het tempo kruipt nog wat verder omhoog en ik duik onder de 4:50 op kilometer 14.
En wat er toen gebeurde …
Het idee van “dit is een rustige duurloop en geen race” wordt troebel. Het eerste moment van helderheid komt op kilometer 16 wanneer de kramp in mijn knie schiet. Sukkel!!! Ik heb deze pijn recentelijk een paar keer gehad. Het is geen blessure-achtige kwaal, maar een hardnekkige, pijnlijke kramp. Ik kan niet anders dan mijn tempo omlaagbrengen in de hoop dat ik het er uit kan lopen. De mensen die ik net nog heel stoer heb ingehaald halen mij nu weer in. Dikke, vette déjà vu. Ik scheld mezelf nog wat meer uit en knijp in de tussentijd mijn windstopper fijn van de pijn. Gelukkig ben ik rond kilometer 18 grotendeels van de kramp af. Mijn knie maakt duidelijk dat we nog even door kunnen, als ik maar beloof dit niet nog een te keer proberen. Tuuuurlijk.
We lopen Gouda in. De eindstreep komt in zicht. Ik heb een cadans gevonden waarbij de kramp er niet in schiet en ik toch nog aardig vooruit kom. Aftellen nu. Met iedere kilometer gaat het tempo weer wat omhoog. Flink omhoog zelfs: op kilometer 21 zit ik op de 4:36 en de laatste paar honderd meter zelfs een heuse eindsprint van 4:01! Alsof er niets aan de hand is, vlieg ik onder het oog van alle toeschouwers over de finish. Heb ik tenminste niet alleen mezelf voor de gek gehouden.