Door Frank Het nieuws staat er vol van (komkommertijd?); de heide staat in bloei. Vorig jaar heb ik op de racefiets al mogen ervaren hoe mooi de Posbank er dan bij staat. Hoogste tijd dus om hier een rondje te gaan lopen.
Twaalf provinciën trails
Het idee achter de Twaalf provinciën trails is echt onwijs leuk; één trail in iedere provincie, uitgezet door iemand die het gebied goed kent. Iedere trail heeft meestal een 15, 25 en 35K variant. Je bestelt de gewenste variant via de website voor €17,50. Daarvoor krijg je de route als GPX-bestand per e-mail en een routekaartje per post. Op het routekaartje vind je, je raadt het al, de route maar ook aanvullende informatie over wat je onderweg allemaal voor moois tegenkomt. Leuk om op voorhand even door te lezen of, als je lekker de tijd wil nemen, onderweg. Het kaartje is behoorlijk waterafstotend dus meenemen is geen probleem. Het kaartje is echter niet gedetailleerd genoeg om op te navigeren, daar heb je echt de GPX voor nodig.
Wat verder nog heel leuk is, is dat je voor die €17,50 een consumptiebon krijgt voor bijvoorbeeld een latte macchiato of gember thee en een stuk gebak bij de horecagelegenheid waar de route start en eindigt. Bij diezelfde horecagelegenheid kun je ook je Trail paspoort laten stempelen. Dit paspoort ontvang je wanneer je je eerste route aanschaft (wel even het vinkje aanzetten op het bestelformulier) en bevat ruimte voor één stempel voor ieder van de 12 provinciën. Als je alle 12 stempels in je paspoort hebt verzameld dan kun je deze opsturen naar de organisator, MudSweatTrails (MST). Je ontvangt dan een bijzondere houten medaille. Dit is dus echt een hele toffe manier om mooie nieuwe plekjes in Nederland te ontdekken!
Qua planning zijn er twee zaken om rekening mee te houden; is de horecagelegenheid open en is er sprake van een broedseizoen in het gebied. Ik heb MST hierover een e-mail gestuurd en kreeg een lijst met alle horecalocaties teruggestuurd zodat ik op hun websites kon kijken wat de openingstijden zijn. Wat de broedseizoenen betreft is er, voor de gebieden waar je hiermee te maken kan krijgen, een alternatieve route beschikbaar die hier rekening mee houdt. Kortom er is aan alles gedacht, het enige wat jij hoeft te doen is lopen en genieten.
Inmiddels heb ik er 4 gelopen. Hieronder staan ze op volgorde van hoe leuk ik ze vond:
Een aantal keer ben ik een afsluiting tegengekomen op de routes. Soms tijdelijk en soms permanent. Houdt er dus rekening mee dat je mogelijk even zult moeten afwijken van de route.
Gelderland
Aan de hand van de horecagelegenheid voor deze provincie kon ik zien dat deze hier in de buurt lag. Het kon niet anders dan dat de route hier doorheen zou gaan. Route besteld, paspoort en routekaart ontvangen en de GPX volgde per e-mail.
Mijn trainingsschema voor de Kustmarathon loopt ten einde en ik ben nu aanbeland bij de voor mij echt lange duurlopen. Voor dit weekend staat 31km op de planning, wat mijn langste loop ooit wordt. Mijn rondje hier in Gouda ken ik inmiddels iets beter dan ik zou willen, dus uitwijken naar een andere locatie lijkt me fijn voor de afwisseling. Daarnaast is mijn knie af en toe wat aan het protesteren van het bol staande asfalt op de polderwegen dus leek het me een goed idee om zo’n lange loop onverhard te doen. Dat sluit sowieso beter aan bij het grotendeels onverharde parkour van de Kustmarathon. Het wordt dus een 35km lange trail run in Gelderland.
De loop
Vanmorgen zijn we lekker vroeg vertrokken uit Gouda richting Velp met als eindpunt de ruime parkeerplaats bij Woodz, het start- en eindpunt van de route van vandaag. In de buurt van Velp laat een bord langs de weg ons weten dat er in de zomermaanden een aantal wegen naar de Posbank afgesloten zijn voor gemotoriseerd verkeer. Ook wij komen een wegafsluiting tegen. Gelukkig biedt de navigatie een alternatief want een bord met duidelijke aanwijzingen is er niet. Op de website van Woodz vinden we wel duidelijke informatie hierover. Wat later op de dag staan er ook verkeersregelaars op een aantal punten. We waren dus blijkbaar wat aan de vroege kant.
De trail start direct vanaf de parkeerplaats. Ik loop langs het restaurant en schiet meteen links een flinke heuvel op. Die zag ik even niet aankomen en valt, na 1 uur stilzitten in de auto, koud op mijn dak. Eenmaal bovenaan ben ik weliswaar goed opgewarmd, maar de volgende keer doe ik mijn warming up toch even op de parkeerplaats. De eerste van de in totaal 732 hoogtemeters van vandaag zijn binnen.
De route begint in het bos, maar al vrij snel loop ik het bos uit en spreidt het heidelandschap van het Rozendaalse Veld zich voor me uit. De heide staat prachtig in bloei met daarboven een diepblauwe hemel, stralende zon en gelukkig wat sluierbewolking. Wat een dag <3
Het is een hele mooie zondagochtend dus aan wandelaars en honden geen gebrek. Toch kom ik ze amper tegen. De paadjes waar ik overheen word gestuurd zijn prachtige singletrails die soms zo overgroeid zijn dat je ze makkelijk over het hoofd ziet. Ik heb het gevoel alleen op de wereld te zijn.
Na het mooie open stuk heide duik ik weer het bos in. Ook hier is het heerlijk rustig. Het zijn mooie bospaden, soms breed en dan weer smal. Ze zijn gelukkig niet kapotgereden door voertuigen met grote banden en ondanks de regenval van de laatste tijd kom ik dan ook geen modderige stukken tegen. Ik ruik de zoete geur van hars en geniet van de dempende ondergrond.
Steeds meer plukjes heide kondigen het einde van deze bos etappe aan. Waar Rozendaalse Veld nog redelijk vlak was kom ik nu aan bij de glooiende heuvels van de Posbank. Wat een ongelooflijk mooi stukje Nederland is dit toch. Ik loop over kronkelende zandpaden met overal om me heen de in bloei staande heide. Dit stuk heeft een paar pittige beklimmingen die ik, naar later zal blijken, iets te hard neem. Op de afdalingen laat ik me lekker gaan en ik begroet de wandelaars die ik onderweg tegenkom en die zonder gemor even voor me aan de kant gaan.
Na dit ongelooflijk mooie stuk komt er een flinke bos etappe aan. Het is een oud bos met grote, statige bomen. Ook hier zijn er genoeg hoogtemeters die mijn benen extra aan het werk zetten. Gelukkig bieden de bomen wat beschutting tegen de zon die nu op volle kracht begint te komen. Ik probeer zo lichtvoetig mogelijk over de boomstronken heen te bewegen, maar op een kilometer of 16 begin ik mijn benen toch echt flink te voelen. Horizontaal gaat alles nog prima, net als bergafwaarts. Bergop begint er echter flink in te hakken. Ik ben inmiddels gewend om meer dan 20 kilometer hard te lopen, maar dan wel in de vlakke polders rondom Gouda. De hoogtemeters die ik zo enthousiast te lijf ben gegaan beginnen nu hun tol te eisen. Omdat ik nog niet op de helft zit besluit ik de steilere stukken omhoog te wandelen. Ik bedenk me dat dit een goede route zou zijn om met wandelstokken te lopen. Die staan al langer op mijn verlanglijstje, maar ik wil eerst een clinic volgen voordat ik een paar aanschaf. Dat is er nog niet van gekomen, maar ga ik na de Kustmarathon zeker doen.
Ongeveer halverwege de route kom ik langs de Carolinehoeve. Ik ben met 1,5l sportdrank en 0,5l water vertrokken maar heb nog maar 0,5l sportdrank over. Ik wist dat ik meer water nodig zou hebben, maar gezien de voor mij grote afstand, de hoogtemeters en het extra gewicht heb ik 1l water minder meegenomen. Ik gokte erop dat ik hier mijn water bij kon vullen. Ik vraag of ik even van het toilet gebruik mag maken en dat mag zelfs zonder vergoeding. De 50 cent die ik speciaal hiervoor had meegenomen gaat in de fooienpot en ik vul al mijn lege drinkflessen met water. Met 2l vocht in mijn drinkvest, dat ook nog eens voor een aangename verkoeling zorgt, ga ik weer verder.
Het gedeelte dat volgt is helaas wat saai. Ik loop over niet heel spannende bospaden en moet tweemaal een weg en spoorwegovergang oversteken en loop opeens weer tussen een paar huizen. Het is weliswaar nog steeds een buitengebied, maar het is de eerste bebouwing die ik tegenkom en het contrasteert met al die natuur hiervoor. Hierna wordt de route gelukkig weer wat intiemer en voor ik het weet zit ik weer lekker in mijn trailbubbel. Ik loop nog een stukje langs de rand van de heide en een stukje erover, maar het overgrote deel van deze tweede helft loopt door het bos. Op een warme dag als vandaag is het echter geen straf om in de schaduw van de bomen te lopen en het onbeschutte gedeelte van de heide in de ochtend al grotendeels te hebben gehad.
Inmiddels zijn mijn benen er aardig klaar mee. De verhouding hardlopen:wandelen is nu ongeveer 40:60. Het doel van vandaag was 31km te lopen. Wanneer ik die heb gehaald (jeej!!!) heb ik er echter nog 4 te gaan tot het eindpunt waar mijn vriendin geduldig op mij wacht. De geplande “3 uur en een beetje” ben ik al even voorbij. Ik probeer het tempo zo hoog mogelijk te houden zonder iets kapot te maken en dat lukt best goed. Na ruim 4 uur moving time plus een half uur pauze tijd (water vullen, een paar keer stretchen en even rustig op een boomstam een smikkelreep naar binnen werken) kom ik weer aan bij Woodz. Ik verfris me bij de auto met water uit een bidon en een washandje en hoop dat de deo en een beetje eau de toilette de rest doen voordat ik aanschuif bij mijn vriendin aan tafel. Het meisje in de bediening heeft geen idee wat ik bedoel met “een MudSweatTrails stempel”, maar na enig aandringen vraagt ze het binnen na en komt een enthousiastere collega naar buiten met een ouderwets stempelkussen. De wolf is binnen, net als mijn chocomelk en appelgebak met lekker veel slagroom. Op naar de volgende!
